El, Toprak, Zaman

Çini’yle tanıştığım ilk gün benim için çok özel bir gündü. 28 yıllık Bankacılık kariyerime son noktayı koyduğum ve keyifle kendim için üretmeye devam edeceğim bir başlangıçtı benim için. Atölyede çini boyarken; hayat koşuşturmasında hep bir şeylere yetişme telaşını unutuyor, zaman nasıl geçiyor anlamıyordum. ‘Sevdiğin bir şeyi yaparken zamanı unutuyorsan doğru yerdesin’ dedim kendi kendime ve hayatımda açılan bu alan zamanla tutkuya dönüştü diyebilirim. Geleneksel desenlerin ardındaki hikayeleri, tasarımlarımda farklı teknikler denemeyi ve doğadan aldığım ilhamı modern bir dille yorumlamayı seviyorum.

Uzun bir süredir bu sanatın üstatlarından çeşitli eğitimler alarak çini tekniklerini derinleştirdim; öğrenme heyecanımı ise her gün taze tutmaya devam ediyorum. Çiniye olan tutkumun yanında, doğanın renklerini kumaşlara taşımak adına doğal boyama ve ekolojik baskı (ecoprint) çalışmalarımı da eş zamanlı olarak sürdürüyorum. Doğadaki bir çiçeğin rengini bir kumaşta görmek veya fırçamın çamur üzerindeki imzasını izlemek, yaptığım işi benim için benzersiz kılıyor. Çünkü her ikisinde de asla aynı sonuca ulaşamazsınız ve her bir parça özel, eşsizdir. Çini’de bazen fırın perileri sürprizler yapar: renkler, sır bünye ile anlaşamaz ve beklediğinizin dışında bambaşka bir sonuçla karşılaşırsınız. Her biri deneyim olur ve bana göre mükemmeliyetçilik değil kusurlardaki güzellik kazanır.

Yoğun bir iş yaşamının ardından "yavaş sanat" benim için artık sadece estetik bir tercih değil, bir nefes alma biçimi. Tasarımdan transfere, boyamadan pişirmeye kadar her bir eser en az iki haftalık bir sabır yolculuğu gerektiriyor. Bu süreçte aceleye hiç yer yok. Ben bu yavaşlığı, bu sabırla gelen derinliği sevmeyi öğrendim. Gerçek güzelliğin, sadece emekle ve zamanla işlenen o ince detaylarda gizli olduğuna inanıyorum.